آرتروز کمر یک نوع آرتروز است که مهرههای ستون فقرات کمر را درگیر میکند و باعث تخریب تدریجی غضروفها و ساییدگی مهرهها روی یکدیگر میشود. علائم آرتروز کمر شامل خشکی صبحگاهی، درد در ناحیه پایین کمر و کاهش دامنه حرکتی است، هرچند برخی از این علائم، با مشکلات دیگری مانند فتق دیسک یا آسیب مفصل فاست ممکن است مشابه باشد.
آرتروز کمر چیست و چگونه ایجاد میشود؟
آرتروز کمر یک بیماری فرسایشی و تدریجی ستون فقرات است که در آن غضروفهای محافظ بین مهرهها و مفاصل کوچک پشت ستون فقرات (مفاصل فاست) به مرور نازک و آسیب میبینند. در حالت سالم، این غضروفها مثل بالشتک عمل میکنند و اجازه میدهند مهرهها بدون اصطکاک روی هم حرکت کنند. وقتی این غضروفها فرسوده میشوند، استخوانها مستقیم روی هم ساییده میشوند و باعث درد، خشکی و محدودیت حرکتی در کمر میشوند.
علائم هشداردهنده آرتروز کمر که نباید نادیده بگیرید
تشخیص زودهنگام آرتروز کمر باعث میشود بتوانید درد را کنترل کرده و از پیشرفت بیماری جلوگیری کنید. بسیاری از افراد علائم آرتروز کمر و زانو در مراحل اولیه را با خستگی یا کشیدگی عضلانی اشتباه میگیرند، اما توجه به تغییرات زیر به شما کمک میکند زودتر اقدام کنید:
۱. درد و خشکی صبحگاهی
اگر بعد از بیدار شدن از خواب احساس سفتی یا درد کوتاهمدت در کمر دارید که با حرکت کاهش مییابد، این میتواند نشانه اولیه آرتروز باشد.
۲. درد در ناحیه پایین کمر
درد مداوم یا مکرر در پایین کمر که بعد از نشستن طولانی یا ایستادن زیاد شدیدتر میشود، یکی از رایجترین علائم است.
۳. کاهش دامنه حرکتی
احساس محدودیت در خم شدن به جلو یا پشت، یا چرخاندن کمر، نشان میدهد مفاصل شما به مرور خشک و کمتر انعطافپذیر شدهاند.
۴. تشدید درد با فعالیت یا فشار
بلند کردن اجسام سنگین، پیادهروی طولانی، یا حتی عطسه و سرفه شدید میتواند درد را بیشتر کند.
۵. احساس ساییدگی یا صدای تقتق در مفاصل
شنیدن یا حس کردن صدای سایش استخوانها روی هم هنگام حرکت، نشانه فرسایش غضروفها است.
۶. ضعف یا بیحسی در پاها
در مراحل پیشرفته، فشار روی اعصاب ممکن است باعث گزگز، بیحسی یا ضعف در باسن و پاها شود که گاهی تا انگشتان پا هم ادامه پیدا میکند.
توجه: اگر چند مورد از این علائم را دارید، مخصوصاً درد مزمن یا تیرکشیدن به پاها، بهتر است سریع به متخصص ارتوپد مراجعه کنید تا تشخیص و درمان به موقع انجام شود.
مراحل پیشرفت آرتروز کمر؛ کی باید نگران شد؟
آرتروز کمر معمولاً به آرامی و در طول سالها پیشرفت میکند. شناخت مراحل آن کمک میکند به موقع درمان مناسب را شروع کنید و از پیشرفت بیماری جلوگیری کنید.
مرحله اول – شروع فرسایش
این مرحله معمولاً بیصدا و بدون درد شدید اتفاق میافتد، اما تغییرات غضروف در حال شکلگیری است.
علائم: گاهی درد خفیف و گذرا بعد از فعالیت کوتاه.
اقدام: حفظ سبک زندگی سالم و تمرینات ملایم کافی است.
مرحله دوم – آرتروز خفیف
در این مرحله غضروفها شروع به ساییدگی بیشتری میکنند و استخوانها کمی سفت میشوند.
علائم: درد بعد از فعالیت طولانی، کمی خشکی صبحگاهی.
اقدام: ورزش مناسب، کنترل وزن و مراقبت از وضعیت کمر لازم است.
مرحله سوم – آرتروز متوسط
اینجا غضروفها به شدت آسیب دیده و فاصله بین مهرهها کاهش یافته است، بنابراین فعالیتهای روزمره دشوارتر میشوند.
علائم: درد مداوم، محدودیت در خم شدن یا بلند شدن، التهاب مفاصل افزایش یافته.
اقدام: نیاز به داروهای ضدالتهاب، فیزیوتراپی و مشورت پزشکی برای مدیریت درد.
مرحله چهارم – آرتروز شدید
در این مرحله تقریباً تمام غضروف از بین رفته و استخوانها روی هم ساییده میشوند، گاهی باعث خار استخوانی و فشار روی اعصاب میشود.
علائم: درد شدید و دائمی، خشکی زیاد، ضعف یا بیحسی در پاها.
اقدام: اگر روشهای غیرجراحی جواب ندهند، پزشک ممکن است جراحی را پیشنهاد کند.
نکته مهم: اگر درد شما بیش از ۳ ماه ادامه پیدا کند یا به پاها تیر بکشد و بیحسی ایجاد شود، دیگر نباید زمان را از دست بدهید و باید حتماً به متخصص مراجعه کنید.
علتهای آرتروز کمر: از ژنتیک تا سبک زندگی
آرتروز کمر معمولاً نتیجه ترکیبی از عوامل مختلف است که فشار زیادی روی مهرهها و مفاصل کوچک ستون فقرات وارد میکنند. شناخت این عوامل کمک میکند از پیشرفت بیماری جلوگیری کنید یا سرعت آن را کاهش دهید.
۱. افزایش سن
با گذشت زمان، غضروفها خشک و نازک میشوند و توانایی جذب فشار را از دست میدهند.
علائم مرتبط: کاهش انعطاف مفاصل، درد خفیف بعد از فعالیت طولانی.
اقدام: ورزش ملایم و حفظ سبک زندگی سالم میتواند روند فرسایش را کند کند.
۲. اضافه وزن و چاقی
هر کیلوگرم اضافه فشار بیشتری به مهرهها و مفاصل کمر وارد میکند و روند ساییدگی غضروف را سریعتر میکند.
علائم مرتبط: درد بیشتر در پایین کمر بعد از ایستادن یا راه رفتن طولانی.
اقدام: کاهش وزن حتی به میزان ۵ تا ۱۰ درصد میتواند فشار روی کمر را به طور چشمگیری کاهش دهد.
۳. فشارهای مکرر و شغلی
کارهایی که نیاز به بلند کردن اجسام سنگین، خم و راست شدن مکرر یا نشستن طولانی دارند، باعث فرسودگی زودرس مفاصل میشوند.
اقدام: رعایت اصول ارگونومی، استراحتهای کوتاه و ورزش تقویتی عضلات کمر و شکم.
۴. ژنتیک و وراثت
افرادی که سابقه خانوادگی آرتروز دارند یا ساختار استخوانی آنها مستعد ساییدگی است، احتمال ابتلا در آنها بیشتر است.
اقدام: مراقبتهای پیشگیرانه مثل ورزش منظم و حفظ وزن مناسب.
۵. آسیبهای قبلی کمر
شکستگی مهرهها، ضربه شدید یا پارگی رباطها میتواند تعادل مفاصل را به هم بزند و باعث فرسایش زودرس شود.
علائم مرتبط: درد در محل آسیب حتی سالها بعد از حادثه.
۶. بیماریهای متابولیک و التهابی
بیماریهایی مانند دیابت یا روماتیسم مفصلی میتوانند با تأثیر روی گردش خون و سلامت مفاصل، احتمال آرتروز را افزایش دهند.
اقدام: کنترل بیماریهای زمینهای و مراقبت از سلامت مفاصل.
نکته مهم: معمولاً آرتروز کمر ناشی از یک عامل واحد نیست، بلکه ترکیب چند عامل باعث شروع و پیشرفت بیماری میشود. شناخت و کنترل این عوامل میتواند شدت درد و سرعت پیشرفت بیماری را کاهش دهد.
تفاوت آرتروز کمر با دیسک کمر و تنگی کانال نخاعی
آرتروز کمر، دیسک کمر و تنگی کانال نخاعی ممکن است علائم مشابهی داشته باشند، مثل درد کمر یا تیر کشیدن به پاها. شناخت تفاوتها کمک میکند تشخیص درست انجام شود و درمان مناسب سریعتر آغاز شود.
بیرون زدگی دیسک کمر
در این مشکل، مرکز نرم دیسک کمر بین مهرهها از پوسته خارجی خود بیرون زده و به ریشه عصب فشار وارد میکند.
نشانه اصلی: درد ناگهانی و شدید که معمولاً با یک حرکت خاص (مثل بلند کردن جسم سنگین) شروع میشود.
ویژگی درد: تیز و تیرکشنده، اغلب از باسن تا پا و انگشتان پا انتشار دارد.
تفاوت با آرتروز: درد آرتروز تدریجی است و با خشکی مفاصل همراه میباشد، برخلاف درد ناگهانی دیسک.
تنگی کانال نخاعی
در این حالت، فضای عبور نخاع و اعصاب باریک شده و فشار روی اعصاب افزایش مییابد. علت معمولاً شامل آرتروز پیشرفته، ضخیم شدن لیگامانها یا خار استخوان است.
نشانه اصلی: درد، سنگینی یا خستگی پاها که با راه رفتن یا ایستادن طولانی بدتر میشود و با خم شدن به جلو یا نشستن کاهش مییابد.
تفاوت با آرتروز ساده: درد آرتروز معمولاً محدود به حرکت کمر است و کمتر پاها را درگیر میکند.
نکته کاربردی: اگر درد کمر شما تدریجی و همراه خشکی مفاصل است، احتمالاً ناشی از آرتروز است، اما اگر درد ناگهانی و تیرکشنده یا سنگینی پاها دارید، بهتر است برای بررسی دیسک یا تنگی کانال نخاعی به متخصص مراجعه کنید.
درمان آرتروز کمر: از راههای خانگی تا جراحی!
درمان آرتروز کمر یک فرآیند چندمرحلهای و پلکانی است. هدف از تمام روشها، کاهش درد، بهبود حرکت ستون فقرات و جلوگیری از پیشرفت آسیب است.
خوشبختانه اکثر افراد میتوانند با ترکیبی از تغییر سبک زندگی، ورزش، درمانهای تخصصی غیرجراحی و در صورت نیاز جراحی، علائم خود را به خوبی کنترل کنند.
در ادامه، تمام مراحل درمانی را از روشهای خانگی تا پیشرفتهترین مداخلات پزشکی بررسی میکنیم.
درمانهای خانگی آرتروز کمر و تغییر سبک زندگی
روشهای خانگی و تغییر سبک زندگی اولین قدم برای کنترل درد و کاهش پیشرفت آرتروز کمر هستند. این روشها نمیتوانند غضروف آسیبدیده را بازسازی کنند، اما باعث کاهش درد، افزایش حرکت و جلوگیری از تشدید بیماری میشوند.
ورزشهای هوازی کمتأثیر
انجام ورزشهای هوازی سبک مانند پیادهروی سریع، دوچرخهسواری ثابت یا شنا باعث افزایش جریان خون به مفاصل کمر و ترشح اندورفین، مسکن طبیعی بدن میشود. با ورزش منظم، درد کمتر شده و انعطاف پذیری کمر بهبود مییابد.
هر روز حدود ۳۰ دقیقه ورزش کنید.
از ورزشهایی استفاده کنید که فشار ناگهانی روی کمر وارد نمیکنند.
شنا (کرال پشت یا آبتنی سبک) گزینه بسیار مناسبی برای کاهش درد و تقویت عضلات است.
کمپرس سرد و گرم
گرما و سرما روش سادهای برای کاهش درد و خشکی کمر است. استفاده مناسب از آن میتواند علائم را به سرعت کم کند:
برای خشکی صبحگاهی یا درد مزمن: از کیسه آب گرم یا پد گرمایشی به مدت ۱۵–۲۰ دقیقه روی کمر استفاده کنید.
برای درد حاد ناشی از فعالیت یا التهاب: کمپرس یخ پیچیده در حوله را ۱۰ دقیقه روی ناحیه درد قرار دهید.
کاهش وزن
اضافه وزن فشار زیادی روی مهرهها و مفاصل فاست وارد میکند و روند فرسایش غضروف را تسریع میکند.
حتی کاهش ۵ تا ۱۰ درصد از وزن بدن میتواند تأثیر زیادی بر کاهش درد داشته باشد.
بهترین روش کاهش وزن، ترکیب رژیم غذایی سالم و ورزش منظم است.
تقویت عضلات مرکزی بدن (Core)
عضلات مرکزی شامل عضلات شکم و کمر هستند که ستون فقرات را حمایت میکنند. تقویت این عضلات باعث کاهش فشار روی مفاصل آسیبدیده و بهبود ثبات کمر میشود.
تمرینهای مؤثر: پل باسن (Bridge) و پلانک اصلاحشده.
مثال پل باسن: به پشت دراز بکشید، زانوها را خم کنید و باسن را بلند کنید تا بدن یک خط مستقیم ایجاد شود. ۵ ثانیه نگه داشته و پایین بیایید.
این حرکت را ۳ ست ۱۰ تایی انجام دهید.
رعایت ارگونومی در نشستن و خواب
حفظ وضعیت مناسب بدن به ویژه رعایت نحوه صحیح خوابیدن و نشستن باعث کاهش فشار روی مهرهها و مفاصل میشود و از تشدید آرتروز جلوگیری میکند.
- هنگام نشستن: پاها روی زمین باشد و از صندلی با حمایت کمری استفاده کنید.
- هنگام خواب:
- به پشت: بالش کوچک زیر زانوها قرار دهید تا قوس کمر حفظ شود.
- به پهلو: بالش بین زانوها قرار دهید تا لگن و ستون فقرات در وضعیت طبیعی بماند.
درمانهای تخصصی غیرجراحی
زمانی که روشهای خانگی و تغییر سبک زندگی قادر به کنترل درد نیستند، روشهای تخصصی غیرجراحی وارد عمل میشوند. این درمانها به کاهش التهاب، تقویت عضلات، و مسدود کردن سیگنالهای درد کمک میکنند و معمولاً قبل از تصمیمگیری برای جراحی انجام میشوند.
فیزیوتراپی و توانبخشی
فیزیوتراپی کمر فراتر از ورزش ساده است و شامل تکنیکهای دستی و دستگاهی برای بازگرداندن عملکرد طبیعی کمر میشود.
- تقویت عضلات ضعیف و افزایش انعطاف بافتهای سفت.
- اصلاح وضعیت بدن و کاهش فشار روی مفاصل آسیبدیده.
- استفاده از دستگاههایی مانند اولتراسوند برای کاهش التهاب عمقی یا TENS برای کاهش حساسیت عصبی.
- جلسات معمولاً ۲ تا ۳ بار در هفته به مدت چند هفته انجام میشود.
دارودرمانی
داروها برای کنترل درد و التهاب حاد استفاده میشوند و به بیمار کمک میکنند تا بتواند فیزیوتراپی و فعالیتهای روزانه را انجام دهد.
- مسکنهای ساده مانند استامینوفن برای درد خفیف.
- داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن یا دیکلوفناک برای کاهش التهاب و تورم.
- در موارد درد شدید یا عصبی، پزشک ممکن است داروهای ضدافسردگی یا ضدتشنج با دوز پایین تجویز کند.
مصرف خودسرانه این داروها به ویژه برای افراد با مشکلات گوارشی یا کلیوی ممنوع است.
تزریق کورتیکواستروئید (اپیدورال)
تزریق کورتیکواستروئید یکی از روشهای قوی برای کاهش التهاب شدید و فشار روی اعصاب است.
- دارو مستقیماً به اطراف ریشههای عصبی یا مفاصل آسیبدیده تزریق میشود.
- اثر آن معمولاً چند روز تا چند هفته باقی میماند و در این دوره بیمار میتواند با درد کمتر، فیزیوتراپی انجام دهد.
- تزریق باید توسط متخصص مغز و اعصاب یا رادیولوژیست با هدایت تصویربرداری (فلوروسکوپی) انجام شود.
تزریق ژل یا PRP
این روشها برای ترمیم و بهبود کیفیت مایع مفصلی و بافتها استفاده میشوند.
- تزریق ژل (ویسکوساپلمنتاسیون): مادهای شبیه مایع طبیعی مفصل به داخل مفصل تزریق میشود تا مانند ضربهگیر عمل کند.
- PRP (پلاسمای غنی از پلاکت): از خون خود بیمار برای ترمیم بافت مفصل استفاده میشود و فرآیند بهبود را تسریع میکند.
این تزریقها معمولاً داخل مفاصل فاست انجام میشوند و ممکن است نیاز به تکرار داشته باشند.
استفاده از بریس و کمربندهای طبی
بریس یا کمربندهای طبی مانند کمربند پلاتینر به محدود کردن حرکت کمر کمک کرده و فشار را از روی عضلات و مفاصل ضعیف برمیدارند.
- نباید به صورت دائمی استفاده شود زیرا باعث ضعف عضلات میشود.
- معمولاً پزشک استفاده از آن را در ساعات فعالیت یا هنگام ایستادن طولانی توصیه میکند.
- نوع کمربند باید دقیقاً توسط متخصص تجویز شود تا فشار درست روی ناحیه درد وارد شود.
جراحی ستون فقرات
جراحی ستون فقرات معمولاً آخرین مرحله درمان آرتروز کمر است و زمانی توصیه میشود که روشهای خانگی، فیزیوتراپی، دارو و تزریقها پس از حداقل ۶ ماه قادر به کنترل درد نباشند یا بیمار دچار علائم خطرناک مانند ضعف شدید عضلات پا، بیحسی پیشرونده یا از دست دادن کنترل ادرار و مدفوع شده باشد.
هدف از جراحی، کاهش درد، برداشتن فشار از روی اعصاب و تثبیت ستون فقرات است تا امکان حرکت بدون درد فراهم شود و از آسیب عصبی جلوگیری گردد.
لامینکتومی
در این جراحی، بخشی از استخوان مهره (لامینا) که باعث فشار روی عصب شده است برداشته میشود.
مانند باز کردن یک درب بسته، فضای کافی برای اعصاب ایجاد میشود تا درد و بیحسی ناشی از فشار کاهش یابد.
معمولاً برای بیمارانی که خار استخوان یا بافت ضخیم شده روی کانال نخاعی فشار میآورد، توصیه میشود.
فیوژن ستون فقرات
در این روش، دو یا چند مهره به هم جوش داده میشوند تا مانند یک واحد ثابت عمل کنند.
- مناسب بیمارانی است که آرتروز باعث لقی شدید مهرهها و درد حرکتی شده باشد.
- با حذف حرکت در مفصل آسیبدیده، منبع اصلی درد از بین میرود.
- معمولاً از پیچ و پلاک و قطعه استخوان (گرافت) بین مهرهها استفاده میشود.
تعویض دیسک کمر
جایگزینی برای فیوژن است و بیشتر در مواردی کاربرد دارد که دیسک بین مهرهای آسیب دیده باشد.
دیسک فرسوده برداشته و یک دیسک مصنوعی از جنس پلاستیک و فلز جایگزین میشود.
آیا آرتروز کمر درمان میشود؟
آرتروز کمر یک بیماری مزمن و تدریجی است و بر اساس شواهد علمی، غضروف از بین رفته دوباره ساخته نمیشود. بنابراین هیچ درمانی وجود ندارد که بتواند به طور کامل این فرسایش را بازگرداند.
اما این به معنای پایان زندگی فعال شما نیست! هدف درمان مدیریت درد، حفظ حرکت و کیفیت زندگی است. با رعایت اصول درمانی، بیشتر افراد میتوانند زندگی روزمره و حتی فعالیتهای ورزشی خود را بدون درد شدید ادامه دهند.
- کاهش درد: با دارودرمانی، فیزیوتراپی و تمرینات مناسب، درد کنترل میشود و کمتر محدودیت ایجاد میکند.
- حفظ حرکت و انعطاف: تمرینات تقویتی و ورزشهای سبک به شما کمک میکنند کمر را فعال نگه دارید.
- پیشگیری از پیشرفت بیشتر: کاهش وزن، اصلاح وضعیت بدن و رعایت ارگونومی باعث میشود سرعت فرسایش مفاصل کاهش یابد.
- در موارد شدید: تزریقها یا جراحی میتوانند درد شدید را کاهش دهند و عملکرد ستون فقرات را بهبود بخشند.
نکته کاربردی: هدف اصلی درمان کاهش درد و بهبود کیفیت زندگی است، نه بازسازی کامل غضروف. بنابراین حتی اگر آرتروز داشته باشید، با رعایت روشهای درمانی مناسب، میتوانید زندگی فعال و بدون محدودیت داشته باشید.
چگونه از فرسایش کمر جلوگیری کنیم؟
جلوگیری از فرسایش کمر یعنی کند کردن روند تخریب مفاصل و غضروفها و حفظ سلامت ستون فقرات. حتی اگر آرتروز در حال شکلگیری باشد، رعایت نکات پیشگیرانه میتواند درد و محدودیت حرکت را به شدت کاهش دهد.
روشهای کلیدی پیشگیری:
- ورزش منظم و ملایم: ورزشهایی مانند پیادهروی، شنا یا دوچرخهسواری ثابت، عضلات کمر و شکم را تقویت میکنند و فشار روی مهرهها را کاهش میدهند.
- تقویت عضلات مرکزی بدن (Core): انجام تمرینات پل باسن و پلانک باعث میشود ستون فقرات محافظت و تثبیت شود و فشار روی مفاصل آسیبدیده کمتر شود.
- حفظ وزن سالم: اضافه وزن فشار مستقیم روی مهرهها و مفاصل فاست را افزایش میدهد و روند فرسایش را سریعتر میکند. کاهش وزن حتی ۵ تا ۱۰ درصد تأثیر چشمگیری دارد.
- اصلاح وضعیت بدن و ارگونومی: هنگام نشستن، ایستادن یا خوابیدن، ستون فقرات را در وضعیت طبیعی نگه دارید تا فشار اضافی روی مفاصل وارد نشود.
- اجتناب از حرکات سنگین و تکراری: بلند کردن اجسام سنگین یا حرکات پر فشار و مکرر میتواند روند فرسایش را تسریع کند.
- کنترل بیماریهای زمینهای: دیابت، التهاب مزمن یا مشکلات متابولیک میتوانند سلامت مفاصل را تحت تاثیر قرار دهند، بنابراین کنترل این شرایط به کاهش خطر آرتروز کمک میکند.
نکته کاربردی: رعایت این روشها نه تنها از پیشرفت آرتروز جلوگیری میکند، بلکه باعث میشود درد کمتر شود و حرکت کمر راحتتر شود. حتی افرادی که آرتروز دارند، با این اقدامات میتوانند کیفیت زندگی خود را به شکل قابل توجهی بهبود دهند.
سوالات متداول
-
آیا آرتروز کمر باعث کاهش قد میشود؟
بله، فرسایش مفاصل و کاهش ارتفاع دیسک بین مهرهای میتواند باعث کاهش جزئی قد شود، مخصوصاً در مراحل پیشرفته. انجام تمرینات کششی و تقویت عضلات مرکزی بدن میتواند سرعت کاهش قد را کاهش دهد.
-
آیا آرتروز کمر فقط در سن بالا رخ میدهد؟
خیر، هرچند با افزایش سن شایعتر است، اما اضافه وزن، آسیبهای قبلی کمر، حرکات تکراری و بیماریهای ژنتیکی یا التهابی میتوانند باعث ایجاد آرتروز در افراد جوانتر شوند.
-
چه نوع تشخیصی برای آرتروز کمر لازم است؟
تشخیص معمولاً با معاینه پزشک، رادیوگرافی و در موارد لازم MRI انجام میشود. این روشها میزان فرسایش مفاصل، وجود خار استخوان و وضعیت دیسکها را مشخص میکنند و کمک میکنند درمان مناسب انتخاب شود.
-
آیا فعالیت جنسی برای افراد مبتلا به آرتروز کمر مضر است؟
اگر درد کمر کنترل شود و فعالیتها با حالتهای صحیح بدن و تمرینات تقویتی همراه باشد، فعالیت جنسی مشکلی ایجاد نمیکند. مهم است حرکتهای ناگهانی یا فشار زیاد روی کمر انجام نشود.
-
چه مدت طول میکشد درمانها مؤثر شوند؟
مدت زمان اثرگذاری درمان آرتروز کمر بستگی به نوع روش دارد. روشهای خانگی و ورزش معمولاً چند هفته تا یک ماه زمان میبرد تا نتایج قابل مشاهده باشند. دارودرمانی و تزریقها معمولاً چند روز تا چند هفته اثر کاهش درد دارند. جراحی نیز پس از چند هفته تا چند ماه باعث بهبود درد و بازگشت حرکت طبیعی کمر میشود.